Ik ben nogal een rascist en moet helemaal niks hebben van andere volkeren, behalve Armenieers. Nee wacht, dat zijn ook kuttekoppen.
hmmm…
Indo’s, Indo’s bedoelde ik, dat is een goed volk. De mannen en de vrouwen. Indonesische mannen zeuren en huilen nooit. Kan je in kampen zetten, opjagen vervolgen en ah werk zetten als slaaf, of op een troon zetten. Een Indo man zal niet huilen en zichzelf zielig vinden, maar gewoon zijn blaren doorprikken en doorgaan.
De vrouwen, beeldschoon en schoon. Weten hoe ze een man zichzelf een man kunnen laten voelen. wat ! hoe ze een man zichzelf koning kunnen laten voelen. Ze zijn echt heel erg goed educated in being a woman/ wife to a real man.
(kwebbelen doen ze allemaal, maar bij hen is het de moeite waard)
Vroeger had ik een maat uit een visserdorp, wereldkampioentjeuh in Taekwondo, blonde jongen. Dan vroeg een meisje of hij voorbehoedsmiddel had meegenomen. Dan zei die
-Nee, maar wel een nabehoedsmiddel. Mijn Nikes in de gang, bitch, ik ben weg zodra je begint te zeuren.
Next !
Die maat van me kon wereldkampioen, Nederlands kampioen of eoa europese titel geweest zijn, alles kan.
Waar ik vandaan kom, in die provincieen, was iedereen een Taekwondo kampioen. ’t Barstte daar ook van de Molukkers. Dat waren tijgers in en buiten de ring, en die hadden 1 of 2 families-generaties waarvan zelfs de babies Europese Kampioenschappen domineerden. Niggers was wilding out and shit.
Compagnong van mij, Molukker, zijn oudere broer was op zeker Wereldkampioen Taekwondo,
26 x ofzo, zwaargewicht ook nog. Vind/ vond het altijd een mooi volk, kon het er altijd goed mee vinden.
Die gasten waren wild hoor, en altijd voluit harde kern. Ik kon dat altijd wel waarderen. (het waren “schone” mensen. Vaak zeer Christelijk, eerbiedig en respectabel opgevoed en die opvoeding bleef ze bij, ook op straat)
Met hun, als je zelf ook eigenwijs bent, en je leert ze kennen, dan is het heel snel, heel goed. Of heel snel, heel fout, heerlijk. Echt volk, real en aan een half woord… los!
en ze gingen, dat waren echte wilden, en terrecht. Gaf ze groot gelijk om te rellen en te ranten. Zijn verneukt man, hard. Maar ik was meestal wel goed met ze, was altijd overal en nergens welkom.
Ik had zelfs een keer van een familie de bloedlijnen weer bijelkaar gebracht, in Nederland. Ik denk dat die familie in Indonesie al heel groot was, en mekaar daar al uit het oog was verloren. En hier weer connect en bijelkaar kwam.
Annakotta’s . Ik weet ik moet geen namen noemen, maar ik neem risico’s voor verlies door altijd Info te delen, eerlijk. En daar hebben hun ook van geprofiteerd. Ik heb hun bloed gebracht, dus ik kan me wat veroorloven.
Luister, ik was goed met andere families maar kende een paar Annakotta’ s vd stad, harde kern. En zeker en nooit en te nimmer een grap. En ik kende (prive) een Annakotta. En ik had hem al gevraagd, van is dat familie van je ? Hij kende ze niet, niemand thuis.
–Nee.
Okay, toch doorgaan en uiteindelijk krijg ik hem mee, een keer voorstellen, aan een oudere clan-pappie/ ouwe strijder. Had al gezegd dat ik een goeie jongen meenam en dat hij het maar ff moest bekijken. Hij werd goedgekeurd, en werd voorgesteld intern. Hun even uitzoeken. Bleek die een volle neef van hun te zijn. Bijna direct bloed, hey die gasten waren blij jongen.
Wat ik hoorde was dat, dat maatje van me als een verloren zoon werd binnengehaald. Door de hele clan, ze kregen er een volwassen zoon bij.
Iedereen blij, info eerlijk gedeeld. Hun kregen extra bloed en verstand, en hij was van ‘alleen” in ene 250 broers en zusters rijker. Maar echte mensen rijker, dus echt 250 of meer power achter hem, en in zijn leven.
Snap je, deel info eerlijk en de Waarheid is blessing genoeg. Maak je niet druk om je kortstondige voordeeltje/ machtspositie, let it go and see how much wealth is created.
Wie verloor in dit verhaal? Niemand,iedereen won.
Goed volk, real people. Zelfs als ze me leerden kennen kwamen de echte papies later vertellen, gewoon real he. Hey, toen ik je niet kende vond ik je echt een arrogante klootzak, gewoon een kuttekop, moest je gewoon niet. Maar nu ik je wat beter ken, ben je echt wel top.
— Thanks.